Merhaba, biz Cansel ve Onur. İkimiz de Erasmus’la Avrupa’yı gezmiş, sıradan tatil yerlerinin çok ötesine geçme isteğiyle büyümüş iki gezgin. Tanışmadan önce bile içimizde aynı şey vardı: dünyanın uç köşelerini görmek.
Nişanlıyken Onur’dan gelen bir mesaj her şeyi özetledi: “Kazakistan’a uygun bilet var, gidelim mi?” Roma, Paris dururken Kazakistan’ı önermek — işte o an doğru kişiyle karşı karşıya olduğumu anladım. Almatı’nın dağlarında geçirdiğimiz o kısa gezi, ikimiz için de bir şeylerin başlangıcıydı.
2019’da evlendik. Düğünden kısa süre sonra bir gün Onur heyecanla çıktı geldi ve bir cümle söyledi: “Düğün altınlarıyla dünya turuna çıksak ne olur?” Cevabım on saniye sürdü: evet.
Planlar yaptık, çantalar aldık, rotalar çizdik. Sonra Covid-19 geldi ve dünyayla birlikte biz de bekledik. O bekleme bize en azından şunu öğretti: ertelemek bir çözüm değil.
2021 sonbaharında işlerimize istifa mektuplarını verdik. Vize istemeyen, kısıtlamaları az olan Güney Amerika’yı ilk durak seçtik. İspanyolca öğrendik, sırt çantalarımızı doldurduk, aşılarımızı yaptırdık. Peker soyadımıza “gez”i katarak PekGEZerler adını koyduk — hem marka hem kimlik hem de söz.
Mart 2022’de kapıdan çıktık. İlk durak Bogota’ydı. O günden bu yana gördüklerimizi, yediklerimizi, şaşırdıklarımızı ve öğrendiklerimizi burada yazıyoruz.
Bu blog bir gezi rehberi olduğu kadar bir hafıza defteri. Belki senin içindeki gezgin de bu satırlarda kendini bulur.
“Seni canlandıracak şeyin ne olduğunu sor ve onu yap. Çünkü dünyanın canlanmış insanlara ihtiyacı var.” — Howard Thurman